Kultura i sztuka. Czy te wyrazy można stosować wymienni? W końcu kultura, to nic innego jak ogół materialnych i niematerialnych wytworów ludzkiego działania, wszystko, co zostało stworzone przez człowieka, w znaczeniu węższym; zespół norm, wartości, przekonań i tym podobnych. Natomiast sztuka według definicji jest dziedzina działalności ludzkiej, uprawiana przez artystów, w skład której wchodzi miedzy innymi obraz. Przytoczenie definicji, tłumaczy sztukę, jako pojęcie zawierającego się w terminie kultura. Które swoim obszarem obejmuje szersze konteksty. Tak jak wspomniane zostało to wyżej w skład sztuki wchodzą dzieła jakie jak obraz, rzeźba, czy utwór muzyczny. Muszą być one wykonane, przez artystów w danej dziedzinie. Często zdarza się, że przesłanie które kieruje do odbiorcy autor, może zostać opacznie odebrane. Najczęściej ma to miejsce w przypadku dzieł pisanych, wierszy czy innych utworów literackich. Kulturę można podzielić na wiele mniejszych pod grup, tak aby łatwiej wyjaśnić jakiego obszaru dotyczy. Trudno byłoby wymieniać wszystkie, jednak przytoczyć można między innymi kulture fizyczna, kulture językowa, kulture masowa, kulture multimedialna i tym podobne. Dla przykładu kultura językowa jest stopniem znajomości danego systemu językowego i umiejętność świadomego posługiwania się nim. Działalność mająca na celu określenie norm językowych i jaj upowszechnianie. Kultura fizyczna natomiast obejmuje wszystkie wartości i działania związane z dbałością o budowę i postawę ciała, rozwój sprawności i wydolności fizycznej dla zachowania i przywrócenia zdrowia. Jak widać wystarczyło przytoczyć wyjaśnienia dwóch rodzai działalności kultury, aby jasno zaprezentować iż gdy pojawia się podział poszczególne rodzaje nie mają ze sobą zbyt wiele wspólnego. I stawiają ogólne pojęcie kultura jak naprawdę szerokie! A definicja przytoczona na początku jest bardzo niewymierna, gdyż za kurtka. Jednak aby opisać całość tego pojęcia, potrzeba by napisać książkę!
Kultura jako zjawisko obecne w naszym życiu jest sama w sobie terminem bardzo wieloznacznym, co udowadniają liczne interpretacje wielu naukowców, którzy chcieli kulture zdefiniować. Najprościej kulturę można określić jako ogół wytworów ludzkich, zarówno materialnych, jak i niematerialnych, czyli duchowych, symbolicznych takich jak wzory myślenia i zachowania. Kultura najczęściej rozumiana jest w dzisiejszych czasach jako całokształt duchowego i materialnego dorobku społeczeństwa. Kulture nieodłącznie utożsamia z cywilizacją. To nie jedyny kierunek, ponieważ kultura to również charakterystyczne dla danego społeczeństwa wzory postępowania, jak również to, co w zachowaniu ludzkim jest wyuczone, w odróżnieniu od tego, co jest biologicznie odziedziczone. Całość wiedzy na temat kultury próbuje badać i pojąć dziedzina wiedzy, jaką jest kulturoznawstwo, jednak także na poszczególnych aspektach kultury uwagę skupiają historia kultury, antropologia kulturowa, socjologia kultury, etnografia czy memetyka, która jest nauką badającą ewolucję kulturową zakładającą, że, jak w ewolucji biologicznej, jednostką doboru jest gen, tak w ewolucji kulturowej jednostką doboru jest mem, czyli najmniejsza jednostka informacji kulturowej. Kultura jako pojecie bardzo szerokie zalicza do swej gamy wiele odłamów. Spośród tych najbardziej rozpoznawalnych wyróżniamy kulturę materialna, kulturę duchową, Kulture społeczną, kulturę języka, kulturę polityczną i kulturę fizyczną, która jest znana każdemu jako zajęcia sportowe w szkole a której celem jest dbałość o kulturę fizyczną. Każdy odłam społeczny, religijny czy językowy charakteryzuję się pewną gamą aspektów wybranych dla danego pojęcia, które w działaniu i czasie stają się pewnym gotowym do nazwania i opisania wzorem, zatem samo pojęcie określające kulture jest bardzo szerokie i elastyczne. Zjawisko to odnosi się do społeczeństwa ale nie bezpośrednio i może dotyczyć każdej sfery życia począwszy od języka do kwestii religijności chociażby.
Sztuka współczesna nie została jeszcze objęta w konkretnych ramach czasowych ponieważ jej obszar stale jest powiększany i nie został dotąd ostatecznie sklasyfikowany. Umownie jej początek opisywany jest od momentu zakończenia drugiej wojny światowej, czyli na kres drugiej połowy dwudziestego wieku. Do sztuki współczesnej zaliczają się takie dziedziny jak ruchy artystyczne, tendencje i manifesty. Pierwszym sztandarowym wyzwaniem było pojecie ,,sztuki dla sztuki” i jest przejawem twierdzenia, ze sztuka nie służy wyłącznie estetycznej funkcji od których się odchodzi na korzyść interpretowania świata przez artystę. Dzisiejsza sztuka to reakcja na ogromny potencjał i zagrożenia dotyczące świata i samej jego istoty, tak samo jak życie człowieka, jego możliwości i jego destrukcyjne wpływy. Sztuka odnajduje się dziś w najprzeróżniejszych środkach wyrazu i stale powiększa dla siebie przestrzeń choćby publiczną. Do jednych z najwcześniej wprowadzonych rozwiązań w ramach środków wyrazu zaliczyć można, w ramach pierwszej awangardy, abstrakcje, collage, fotomontaż, manifest, obiekt, a w czasach drugiej awangardy tak zwanej neoawangardy pojawiają się także instalacje, video instalacje, performance, happening. Nie istnieją żadne zauważalne dla współczesnego odbiorcy sztuki znane ograniczenia estetyczne czy techniczne w wypowiedzi artystycznej. Zatem sztuka jest pojęciem które cały czas rozwija swoją definicje i można przyjąć przypuszczenie, że dopóki istnieje człowiek nigdy nie zostanie zdefiniowana odpowiednia i holistycznie. Jest to zjawisko, które świadomie wymyka się spod przyjętych kanonów i z każdym przykładem poszerzenia kanałów komunikacji przenika do sfer życia codziennego i takiego, które jest pokazywane tylko w galeria. Miejsca w których sztuka jest prezentowana otwierają się na nowe dziedziny i zapraszają do współpracy młodych artystów, których działalność jest nowatorska i zaskakująca. Dlatego właśnie ,,sztuka dla sztuki” jest rozdziałem otwartym i chłonnym ilekroć znajdzie się człowiek, który zechce ta przestrzeń zapełnić.
Pierwsza definicja sztuki z jaką się spotykamy to ta, która pochodzi z czasów średniowiecznych. Wówczas oznaczała ona tyle samo co zbiór pewnych umiejętności i postępowanie zgodnie z nabytą wiedzą i regułami, które te umiejętności określały. Sztuka wiec w czasach starożytnych i średniowieczu oznaczała tyle co umiejętności czyli określała sztukę pewnego rzemiosła. Wówczas do sztuki zaliczały się takie rzemiosła jak malarstwo, rzeźby, garncarstwo, krawiectwo czy retoryka lub strategia. Ważne jest, że ta definicja skazała poezje na wyjście poza ramy sztuki, ponieważ nie była tworzona na podstawie określonych i zapisanych reguł, jednym słowem nie mieściła się w ramach sztuki. Sztuka renesansu czyli odrodzenia to dziedzina, która otwiera się na powoli na podział miedzy nauka a sztuką. Z jednej strony w tej epoce rodzi się zamiłowanie do matematyki i uczeni próbują zapisać wszystko z matematyczna dokładnością. Z drugiej jednak strony sztuka zaczyna wyrywać się z pewnych ram i jest sprzeciwem w stosunku do poprzednich jej koncepcji. W siedemnastym i osiemnastym wieku rozpoczęły się spory dotyczące nazewnictwa sztuki. W trym wieku tez zaczyna funkcjonować pojecie sztuk pięknych do których zaliczają się malarstwo, rzeźba, architektura, muzyka a także, wymowa, poezja, taniec i teatr. Jest to ważny moment dla historii sztuki, ponieważ oznacza uniezależnienie od rzemiosła i daje możliwość zaistnienia artystom. Wówczas tez pojawiają się takie pojęcia jak oryginalność, indywidualizm, nowatorstwo związane ściśle z wyrażaniem uczuć, wewnętrznym przymusem tworzenia, rozwiązywaniem problemów ogólnoludzkich. Aktualnie pomimo wielu jeszcze ewolucji i nurtów opisujących sztukę czy dziedzin sztuki pojawia się pojęcie sztuki minimalnej, które w swym znaczeniu obejmuje malarstwo i rzeźbę. Funkcje sztuki również ewaluowały na przestrzeni wieków, ale ich określenie jest mniej złożone i prze wszystkim służy człowiekowi. Podstawowe funkcje sztuki to przede wszystkim funkcja estetyczna, komunikacyjna, poznawcza, etyczna, metafizyczna, emocjonalna, terapeutyczna, ludyczna, użytkowa i wychowawcza.
Wiemy, że jest uprawiana przez artystów, wiemy również to, że jest pewna dziedziną działalności ludzkiej, która może być wyrażana w wielu postaciach. Jednak jej definicje nie są spójne, co sprawia, że nie da jej się jednoznacznie opisać czy zdefiniować. Sztuka jest rozciągła w każdym znaczeniu, które mogłoby ją opisać w większości dlatego że cały czas ulega zmianom, jest elastyczna i ciągła zarazem. Ostatecznie bowiem nie można określić czy dany wytwór artystyczny jest sztuką czy już wykracza poza jej znaczenie. Z pewnością jednak możemy wyróżnić funkcje jakie sztuka spełnia w naszym życiu. Są to przede wszystkim funkcje estetyczne, które cieszą oko, ucho inspirują do podejmowania kolejnych artystycznych wyzwań lub są stałym elementem naszego życia. W każdym domu znajdują się przedmioty, które nalezą do świata sztuki, więc nawet jeśli my sami nie jesteśmy artystami to otaczamy się sztuką na co dzień. Sztuka ma również swoją funkcje społeczną, czyli taką która naucza, pokazuje kontrasty, zmusza do refleksji czy nastraja. Taka sztuką jest chociażby sztuka ulicy, o której istnieniu nie możemy decydować, ale która jest obecna w naszym życiu na co dzień i pokazuje inne widzenie świata. Taka sztuka jest przeznaczona dla ogółu, skierowana do wszystkich, którzy zwrócą na nią uwagę. Sztuka ma również swój wymiar dydaktyczny ponieważ jej forma i przekaz jest materiałem, który nas naucza, zwraca uwagę na pewne fakty czy odsłania oblicza historii. Kolejna z funkcji, jaka możemy wyróżnić jest funkcja terapeutyczna, wówczas pomaga ona naszemu wewnętrznemu kompasowi wrócić na właściwy kurs, tym zajmuje się na przykład muzyka relaksacyjna czy leczniczy wpływ muzyki. Jednak żadna z tych funkcji nie jest w stanie określić sztukę w samej jej istocie. Nie da bowiem wytyczyć w niej żadnych konkretnych ram czy żadnych założeń, które będą określać jej bieguny. Narodziny sztuki można wyznaczyć na moment w którym narodziła się cywilizacja ludzka. Od tego momentu jej powstanie kojarzone jest głównie z obrzędami magicznymi, charakterystycznymi dla czasów w których żyli ludzie pierwotni.