Kulture stanu wojennego , trudno jest określić jednym słowem, gdyż istniały tu różnorodne przełomy i odszczepienia wywołane prawdopodobnie panującym na świecie chaosem. Jednakze kulture tą można w pewien sposób uporządkować, co znacznie ułatwia fakty odczytywania przez nas wojennej przeszłości. Na fali ruchu społecznego , jakim była „Solidarność”, we wczesnych latach osiemdziesiątych , rozpoczął się długi okres , w którym kulture wprowadzano oficjalnie do dzieł zakazanych i obejmowano ją zakazem publikacji. Liczne kongresy środowisk intelektualnych i artystycznych dokonywały obrachunku strat, jakie poniosła sztuka i obliczeń moralnych. Obrady Kongresu Kultury Polskiej przerwało wprowadzenie stanu wojennego. Władzę znacznie ograniczyły cenzurę1), dopuszczając na ekrany kinowe i telewizyjne kilkadziesiąt filmów i programów wcześniej objętych zakazem projekcji. Miedzy innymi przywrócono „ Indeks” Tadeusza Kijowskiego, „Młyn” Tadeusza pałki, oraz „On” Piotra Andrzejewa. Filmem o randze symbolu stał się „Człowiek z żelaza” Andrzeja Wajdy, który był premierą w roku 1981. Wajda pokazał w nim rzeczy dziejące się w kraju, a jego bohaterami są ludzie wyrzuceni z pracy, bez powodu zatrzymani przez milicję, oraz bici na przesłuchaniach. Pisarze w tych latach podejmowali rozrachunek z własną formą twórczości i biografią na kartach autobiografii , dzienników , bądź wywiadów. Powoli dotychczasowa sztuka ustępowała przed głodem autentyku. W tym okresie odbywało sie też scalanie polskiej kultury emigracyjnej z kulturą krajową. Po raz pierwszy szerzej i dokładniej poznano zarówno twórczość Gombrowicza , jak i powieści polityczne Stefana Kisielewskiego. Wzmogło się też zainteresowanie kultury dorobkiem muzycznym polskich kompozytorów emigrantów, na przykład Romana Palestra. Procesu tego już nie zahamowała emigracja wielu twórców, na przykład Stanisława Barańczaka , którzy wyjeżdżali szukając możliwości pracy za granicą naszego kraju, rządzonego przez dyktaturę wojskową.
Kultura i sztuka. Czy te wyrazy można stosować wymienni? W końcu kultura, to nic innego jak ogół materialnych i niematerialnych wytworów ludzkiego działania, wszystko, co zostało stworzone przez człowieka, w znaczeniu węższym; zespół norm, wartości, przekonań i tym podobnych. Natomiast sztuka według definicji jest dziedzina działalności ludzkiej, uprawiana przez artystów, w skład której wchodzi miedzy innymi obraz. Przytoczenie definicji, tłumaczy sztukę, jako pojęcie zawierającego się w terminie kultura. Które swoim obszarem obejmuje szersze konteksty. Tak jak wspomniane zostało to wyżej w skład sztuki wchodzą dzieła jakie jak obraz, rzeźba, czy utwór muzyczny. Muszą być one wykonane, przez artystów w danej dziedzinie. Często zdarza się, że przesłanie które kieruje do odbiorcy autor, może zostać opacznie odebrane. Najczęściej ma to miejsce w przypadku dzieł pisanych, wierszy czy innych utworów literackich. Kulturę można podzielić na wiele mniejszych pod grup, tak aby łatwiej wyjaśnić jakiego obszaru dotyczy. Trudno byłoby wymieniać wszystkie, jednak przytoczyć można między innymi kulture fizyczna, kulture językowa, kulture masowa, kulture multimedialna i tym podobne. Dla przykładu kultura językowa jest stopniem znajomości danego systemu językowego i umiejętność świadomego posługiwania się nim. Działalność mająca na celu określenie norm językowych i jaj upowszechnianie. Kultura fizyczna natomiast obejmuje wszystkie wartości i działania związane z dbałością o budowę i postawę ciała, rozwój sprawności i wydolności fizycznej dla zachowania i przywrócenia zdrowia. Jak widać wystarczyło przytoczyć wyjaśnienia dwóch rodzai działalności kultury, aby jasno zaprezentować iż gdy pojawia się podział poszczególne rodzaje nie mają ze sobą zbyt wiele wspólnego. I stawiają ogólne pojęcie kultura jak naprawdę szerokie! A definicja przytoczona na początku jest bardzo niewymierna, gdyż za kurtka. Jednak aby opisać całość tego pojęcia, potrzeba by napisać książkę!
Kultura jako zjawisko obecne w naszym życiu jest sama w sobie terminem bardzo wieloznacznym, co udowadniają liczne interpretacje wielu naukowców, którzy chcieli kulture zdefiniować. Najprościej kulturę można określić jako ogół wytworów ludzkich, zarówno materialnych, jak i niematerialnych, czyli duchowych, symbolicznych takich jak wzory myślenia i zachowania. Kultura najczęściej rozumiana jest w dzisiejszych czasach jako całokształt duchowego i materialnego dorobku społeczeństwa. Kulture nieodłącznie utożsamia z cywilizacją. To nie jedyny kierunek, ponieważ kultura to również charakterystyczne dla danego społeczeństwa wzory postępowania, jak również to, co w zachowaniu ludzkim jest wyuczone, w odróżnieniu od tego, co jest biologicznie odziedziczone. Całość wiedzy na temat kultury próbuje badać i pojąć dziedzina wiedzy, jaką jest kulturoznawstwo, jednak także na poszczególnych aspektach kultury uwagę skupiają historia kultury, antropologia kulturowa, socjologia kultury, etnografia czy memetyka, która jest nauką badającą ewolucję kulturową zakładającą, że, jak w ewolucji biologicznej, jednostką doboru jest gen, tak w ewolucji kulturowej jednostką doboru jest mem, czyli najmniejsza jednostka informacji kulturowej. Kultura jako pojecie bardzo szerokie zalicza do swej gamy wiele odłamów. Spośród tych najbardziej rozpoznawalnych wyróżniamy kulturę materialna, kulturę duchową, Kulture społeczną, kulturę języka, kulturę polityczną i kulturę fizyczną, która jest znana każdemu jako zajęcia sportowe w szkole a której celem jest dbałość o kulturę fizyczną. Każdy odłam społeczny, religijny czy językowy charakteryzuję się pewną gamą aspektów wybranych dla danego pojęcia, które w działaniu i czasie stają się pewnym gotowym do nazwania i opisania wzorem, zatem samo pojęcie określające kulture jest bardzo szerokie i elastyczne. Zjawisko to odnosi się do społeczeństwa ale nie bezpośrednio i może dotyczyć każdej sfery życia począwszy od języka do kwestii religijności chociażby.
Wielu ludzi nie docenia słowa kultura. Uważają, że to słowo wyszło już z obiegu, że jest niepopularne i zwiotczałe. A należy tutaj wspomnieć, że to poprzez kulture ludzie coraz częściej mogą rozwijać swoje zainteresowania i marzenia. Kultura stanowi jedno z najważniejszych dóbr, które jest przekazywane pokoleniom przez poprzedników. Dzięki kulturze wielu ludzi potrafi się zachować w określonych sytuacjach należycie, tak jak tego kultura osobista wymaga. Poprzez kulture człowiek potrafi się zachować w miejscach publicznych w odpowiedni sposób, co na pewno jest bardzo korzystnym zjawiskiem, pozwalającym przede wszystkim na odniesienie korzystnego wrażenia w stosunku do samego siebie. Poprzez kulture osobistą, którą powinien posiadać każdy z nas, człowiek ma możliwość obcowania z ludźmi w różnego rodzaju miejscach publicznych oraz w wielu innych miejscach, które zapewniają rozwój intelektualny młodego człowieka. Kulture osobistą zdobywa się przede wszystkim w domu rodzinnym, to tam ludzie pobierają pierwsze lekcje od swoich rodziców, jak zachować się w odpowiednich miejscach i sytuacjach. To właśnie dom rodzinny uczy kultury w miejscach publicznych, kultury w stosunku do innych ludzi a także w wielu innych sytuacjach, dzięki którym człowiek w przyszłości będzie mógł swobodnie przebywać wśród innych ludzi. Kultura to nie tylko wychowanie i sztuka dobrego wychowania. Kultury uczą także różnego rodzaju miejsca kulturalne i publiczne takie jak teatry, muzea, filharmonie oraz wiele innych miejsc tym podobnym. Ludzie pozbawieni kultury często znajdują się na marginesie społeczeństwa, co niewątpliwie jest niekorzystnym zjawiskiem i bardzo często prowadzi do upodlenia człowieka. Dzisiejsza Polska to kraj, w którym na kulturę zaczyna się zwracać coraz to większą uwagę. Jest to bardzo pozytywne zjawisko, które należy w odpowiedni sposób pielęgnować, tak aby w przyszłości nie doszło do odstąpienia społeczeństwa od kultury, która wokół nas się dzieje i którą należy podziwiać.